Pablo Neruda Sözleri

 

Böylece öğrendim ki kuğular üzüntüden öldüklerinde, öldüklerini hiç belli etmiyorlardı.


Asla aşk acısı çeken birine aşık olmayın. O kişi yaralıdır ve yara bandı olarak sizi kullanır.


Ağır ağır ölür; okumayanlar, müzik dinlemeyenler, vicdanlarında hoşgörüyü barındırmayanlar…


Gülmek, ruhun dilidir.


“Bazen dudakların bitiremediği sözleri, gözler tamamlar.” 


Sanatçı, her yandan gelen duyguları algılayan bir anten gibidir.


Sırf birisi İyi geceler demediği için, İyi geçmeyen geceler vardır.   


En heybetli düşünceler bile çok sık duyulduğunda gülünç olurlar.


İnsan ulaşamadığı her şeyin “delisi, ulaştığı her şeyin “nankörüdür.   


Ekmeği al benden istersen, havayı al, ama alma benden gülüşünü.


Çay içmezsek, başımız müthiş ağrıyor.


Yolun karanlığı olmaz, iyi bir arkadaşla yürüyene.


Şu iflas etmiş dünyada, en geçerli para birimi; kendin gibi bir insanla paylaştığın duygulardır.”


Şiir, her zaman için barışın bir parçası olmuştur. Şair, barıştan doğar. Tıpkı ekmeğin undan doğması gibi.


Yalnızlığa yenilmemek için, sık sık hayaller kurulur; ama aslında neyin hayalini kurarsan kur, yalnızlık her hayalin sonudur.


Eğer şairler kendilerine sorulan bütün sorulara namuslu cevap verseydi büyük bir sırrı açığa vurmuş olurlardı.


İnsanlarla yüzyüze konuşarak her sorunu halledebilirsin; ama bazı insanlar gelir önüne, hangi yüzüne konuşacağını bilemezsin


Orada uyumak, orada doğmak ve orada ölmek zorundaydı bu insanlar. Evleri yoktu, ekmek yoktu, ilaç yoktu. İşte medeni ve gururlu İngiltere, sömürgesini bu durumda bıraktı.


“Sende bir şey var.. Bana derin derin nefes aldıran bir şey.”


İnsanlar seninle konuşmayı bıraktığında, arkandan konuşmaya başlarlar.


Yalnızca ateşli bir sabır ulaştırır bizi muhteşem bir mutluluğun kapısına.   


Sevdiğiniz insanların sevgisini hissetmek, hayatımızı besleyen güneş gibidir. 


Birçok insanı bir dakikacık umutlandırabilmek bir şair için heyecanlandırıcı ve ölümsüzleştiricidir. 


Birilerini hep boş zamanlarda özlediğini anlar insan. Çünkü boş insanlar, boş zamanlarda hatırlanır. 


Aklı başında bir insan için şair olmak ne kadar zorsa, şair için de aklı başında olmak o kadar zordur.


Gün olur,yorulurum ayaklarımdan,tırnaklarımdan,saçlarımdan,gölgemden. Gün olur,yorulurum insan olmaktan.


Senin için yapraklarını kopardığım papatyalardan özür diledim dün gece. “Haklısınız dedim, ne sevdiği belli, ne sevmediği.”


Aldırmadan gidemiyorsa, aldırmadan kalmayı bilmeli insan. Çünkü henüz icat edilmedi; anlamayana anlamayı öğretecek bir lisan.   


Moskova’da ve taşrada başka büyük bir şairle de sık sık buluştum. Türk Nâzım Hikmet’le. “Şiirin gelecek olduğuna inanıyorum, diyen bu büyük şair..


Aslında kadın; Erkeğin beğenen bakışlarından çok, hemcinsinin kıskançlık dolu bakışlarını görünce, güzel olduğundan emin olur.  


..Daha geniş bir uzay yok bu acıdan,


hiçbir evren yok bunun gibi kanayan..


Bir kadın söyleyeceği çok şey olduğu halde susuyorsa, erkek artık tüm şansını kaybetmiştir.


Kalbi kırdıktan sonra gelen özür, doyduktan sonra sofraya gelen tuz gibidir. “İhtiyaç” kalmaz.


Erkeğin sevgisiyle kadının terbiyesi, Ancak birbirleriyle tartıştıkları zaman belli olur. 


Yorum Gönder (0)
Daha yeni Daha eski